Strona główna > Ciekawostki

CIEKAWOSTKI

SKÓRA STÓP JEST… INNA - I DLATEGO WYMAGA SPECJALNEJ PIELĘGNACJI

Skóra stóp w dość znaczny sposób różni się od skóry pokrywającej inne obszary naszego organizmu. Różnica ta znajduje odzwierciedlenie w strukturze poszczególnych jej warstw. Najbardziej widoczną różnicą jest jej grubość wynosząca około 4 mm, podczas gdy w innych obszarach naszego ciała waha się od 0,5 mm do 2,5 mm.
Najbardziej zewnętrzna jej warstwa – naskórek jest wielokrotnie grubsza niż w innych partiach ciała i dodatkowo ulega zwiększeniu pod wpływem ucisku i tarcia. Pod wpływem czynników mechanicznych samoczynne złuszczanie komórek naskórka jest znacznie wolniejsze niż jego odnowa i w efekcie dochodzi do nadmiernego rogowacenia.
Obszarami najbardziej narażonymi na rogowacenie są: pięty, paluchy oraz śródstopie.
Kolejną istotną różnicą w budowie skóry stóp jest imponująca ilość gruczołów potowych – około 300 tysięcy, przy całkowitej liczbie około 2- 3 milionów znajdującej się w naszym organizmie.
Skóra stóp nie posiada mieszków włosowych i związanych z nimi gruczołów łojowych. Jest więc pozbawiona istotnej naturalnej warstwy ochronnej zabezpieczającej przed działaniem czynników chemicznych, mechanicznych oraz bakterii.
Tak więc gruby naskórek, cienka tkanka podskórna, duża ilość gruczołów potowych przy całkowitym braku gruczołów łojowych z jednej strony umożliwia stopom spełnianie funkcji filarów organizmu, a z drugiej stanowią źródło poważnych problemów i specyficznych dolegliwości.
Do najczęściej spotykanych problemów skóry stóp należą: nadmierna jej suchość, pękanie, nadmierne rogowacenie, nadmierna potliwość, odparzenia i otarcia, grzybica i drożdżyca oraz infekcje bakteryjne oraz wirusowe.

NAJCZĘŚCIEJ SPOTYKANE PROBLEMY SKÓRY STÓP.

SUCHA, SZORSTKA, PĘKAJACA SKÓRA:

Brak gruczołów łojowych w skórze stóp i związany z tym bezpośrednio brak naturalnego natłuszczania prowadzi do uszkodzenia naturalnej bariery ochronnej.
Skóra traci elastyczność, staje się bardzo sucha, pod wpływem ucisku ulega pogrubieniu i pękaniu, zwłaszcza na brzegach pięt. Pękanie prowadzi w krótkim czasie do infekcji grzybiczych i bakteryjnych.

Jak uporać się z takim problemem?

Aby zapobiec takim problemom należy systematycznie (codziennie) skórę stóp złuszczać, nawilżać i natłuszczać. Jeśli jednak to nie wystarcza z pomocą przyjdą profesjonalne zabiegi wykonane w gabinecie kosmetycznym.
Pierwszą rzeczą przy planowaniu zabiegów jest wykluczenie przez dermatologa częstej infekcji grzybiczej.
Po wykluczeniu grzybicy najczęściej proponujemy:

• Peeling mechaniczny oczyszczający skórę
• Peeling chemiczny usuwający w sposób nieinwazyjny masy zrogowaciałego naskórka
• Maskę nawilżająco-natłuszczającą skórę
• Zapobiegający utracie wody i utrzymujący odpowiedni poziom nawilżenia okład z płynnej parafiny
• Oraz masaż pobudzający cyrkulację krwi.

Do kontynuacji zabiegów gabinetowych polecamy preparaty odżywczo-barierowe do pielęgnacji domowej.

NADMIERNE ROGOWACENIE SKÓRY – HYPERKERATOZA:

Na skórze narażonej na ucisk i tarcie mogą tworzyć się zgrubienia i stwardnienia. W warstwie rogowej naskórka dochodzi nadmiernego rozrostu komórek i w efekcie nadmiernego rogowacenia.
Pojawiają się: nagniotki, modzele, powodujące dyskomfort i dolegliwości bólowe.

Modzele
to niezbyt wyraźnie odgraniczone zmiany hiperkeratotyczne powstające pod wpływem przewlekłych urazów mechanicznych (np. ucisku zbyt ciasnego obuwia)
Nagniotki
małe, ostro odgraniczone grudki hyperkeratotyczne z rdzeniem rogowym w środku, powstające w wyniku noszenia źle dopasowanego obuwia lub nieprawidłowości anatomicznych stopy.
Środkowa część zmiany leży z reguły nad wyniosłością kostną, gdzie ucisk mechaniczny jest największy.

Przy tego typu problemach polecamy:

• Usunięcie mechaniczne nadmiaru naskórka
• Usunięcie chemiczne rdzenia rogowego
• Zabieg nawilżająco- regenerujący skórę.

Jako kontynuację zabiegu – preparaty zmiękczająco-natłuszczające do codziennej pielęgnacji domowej.

NADMIERNA POTLIWOŚĆ STÓP:

Duża ilość gruczołów potowych na podeszwach stóp jest odpowiedzialna po pierwsze za procesy termoregulacyjne organizmu, po drugie za wydzielanie potu pod wpływem bodźców emocjonalnych. Ta ostatnia funkcja jest odpowiedzialna za problem nadpotliwości – zwiększonego wydzielania potu pod wpływem emocji w okolicy stóp.
Oprócz dyskomfortu natury kosmetycznej niesie ona za sobą ryzyko nadkażenia bakteryjnego wywoływanego głównie przez paciorkowce, gronkowce. Kolonizacja skóry przez te bakterie jest częstą przyczyną przykrego zapachu stóp, powstania nadżerek, pęknięć.
W przypadku takich dolegliwości konieczne staje się wdrożenie leczenia farmakologicznego po uprzedniej konsultacji z dermatologiem.

Dla takiej skóry proponujemy:

• Zabiegi odkażające – redukujące ilość bakterii bytujących na skórze
• Peeling chemiczny – zmiękczający skórę
• Lecznicze maski – przyspieszające gojenie istniejących pęknięć i nadżerek
• Maski barierowe – zapobiegające powstawaniu odparzeń
• Pomoc w doborze odpowiednich antyperspirantów ograniczających ilość potu
• Ewentualne iniekcje z toksyny botulinowej hamujące wydzielanie potu

Jako kontynuację zabiegu – preparaty zmiękczająco-natłuszczające do codziennej pielęgnacji domowej.

GRZYBICA I DROŻDZYCA STÓP

Jednymi z najczęstszych problemów dermatologicznych obejmujących skórę stóp jest drożdżyca i grzybica skóry. Sprawcami grzybicy stóp są głównie dermatofity ( Trichophyton rubrum, Trichophyton mentagrophytes) a drożdżycy – drożdżaki (Candida albicans).
Do zakażeń tymi mikroorganizmami dochodzi najczęściej na basenach, basenach saunach, pod natryskami. Do czynników sprzyjających zakażeniom zaliczmy również nadpotliwość stóp, noszenie nieprzewiewnego obuwia, skarpet z włókien syntetycznych.
Zarodniki grzybów mogą przetrwać np. w obuwiu, dywanach, kabinach prysznicowych, dywanych, kratkach odpływowych.
Rozwój zarodników grzybów na skórze stóp powoduje powstanie pęcherzyków, pęknięć, ognisk złuszczania naskórka. W większości przypadków towarzyszy temu intensywny, uporczywy świąd. Nieleczona grzybica szybko rozprzestrzenia się w obrębie stóp i podudzi.
Leczona w sposób nieprawidłowy przybiera charakter choroby przewlekłej.
Drożdżyca zwykle zajmuje przestrzenie międzypalcowe powodując powstanie głębokich pęknięć i bolesnych nadżerek.
Opisane wyżej objawy wymagają konsultacji z dermatologiem i intensywnego leczenia farmakologicznego.

Po ustąpieniu objawów, w ramach profilaktyki proponujemy:

• Kąpiele i maski odkażające
• Regularne zabiegi złuszczania i zmiękczania naskórka
• Maski barierowe – tworzące „biologiczne skarpetki” – nieprzepuszczalne dla zarodników grzybów.

Jako kontynuację zabiegu – preparaty odkażająco-barierowe do codziennej pielęgnacji domowej.

PROBLEMY KOSMETYCZNE SKÓRY STÓP ZWIĄZANE Z WIEKEM

Częstym problemem kosmetycznym jest suchość, szorstkość, świąd i pęknięcia skóry stóp pojawiające się z wiekiem.
Zjawiska te związane są ściśle ze ścieczeniem naskórka, ograniczeniem wydzielania potu oraz zanikiem naturalnego płaszcza ochronnego skóry.
Ograniczenie wydzielania potu, brak wydzieliny gruczołów łojowych jest przyczyną nadmiernej suchości skóry, pojawienia się głębokich pęknięć oraz uporczywego świądu – pomimo braku zakażenia grzybiczego.
Upośledzenie układu odpornościowego, krążenia krwi oraz łatwo powstające uszkodzenia naskórka stają się przyczyną powstania trudno gojących się ran oraz stanów zapalnych.
WARUNKIEM KONIECZNYM DLA UNIKNIĘCIA TYCH PROBLEMÓW JEST ODPOWIEDNIA KOSMETYKA PROFILAKTYCZNA.

Dla takiej wymagającej skóry proponujemy:

• Delikatny gommage – do zmiękczenia naskórka
• Maski nawilżająco-odżywcze
• Zabiegi regenerujące
• Usprawniające krążenie masaże stóp.

Jako kontynuację zabiegu – preparaty odżywcze do codziennej pielęgnacji domowej.
 

***

CO DOLEGA TWOIM PAZNOKCIOM….?

Jeśli Twoje paznokcie uległy:

• zgrubieniu
• przebarwieniu
• są kruche i łamliwe
• nadmiernie rogowacieją
• pojawiły się na ich powierzchni bruzdy

to prawdopodobnie uległy zakażeniu GRZYBICĄ.

Pierwsze zmiany zwykle pojawiają się na wolnym brzegu płytki paznokciowej lub od strony bocznych wałów paznokciowych. Nie leczona infekcja w ciągu różnie długiego czasu stopniowo obejmuje całą płytkę paznokciową prowadząc do jej całkowitego zniszczenia.
Infekcji sprzyja noszenie obuwia z syntetycznych materiałów, źle dopasowanego, zaburzającego krążenie w obrębie palców. Podobnie nieprzyjazne dla paznokci są skarpety z syntetycznych włókien.
Równie niebezpieczne jest korzystanie z basenów, natrysków i wspólnych sanitariatów.
Zakażeniom sprzyja również nadpotliwość stóp, stany upośledzonej odporności oraz sterydoterapia.

Grzybica płytek paznokciowych jest przewlekłą, z tendencją do nawrotów chorobą zakaźną, stanowiącą źródło zakażenia dla otoczenia oraz skóry chorego.

Powodzenie terapii jest zależne od szybkiego, trafnego rozpoznania postawionego przez dermatologa oraz szybko zastosowanej kompleksowej terapii.

Jeśli podobne do opisanych zmian w wyglądzie płytek paznokciowych budzą Twój niepokój nie zwlekaj i zgłoś się do dermatologa.
Odpowiednio szybko wdrożone leczenie i profilaktyka są gwarancją odzyskania zdrowych, pięknych paznokci.

Równie częstą co grzybica dermatozą jest DROŻDZYCA wałów i płytek paznokciowych.

We wczesnym okresie infekcji drożdżakami chorobotwórczymi zajęte są głównie wały paznokciowe.
Zainfekowane wały paznokciowe:

• ulegają obrzękowi
• są silnie zaczerwienione
• bolesne
• przy ucisku wydobywa się spod nich treść ropna.

Nie leczona drożdżyca wałów paznokciowych prowadzi do zajęcia płytek paznokciowych, które z czasem stają się:

• szaro- żółtawo- brunatne
• tracą połysk
• ulegają przerostowi i rozwarstwieniu

Warunkiem odzyskania zdrowych, ładnych płytek paznokciowych jest szybka trafna diagnoza i kompleksowa terapia.

Jeśli więc zauważyłaś/łeś podobne zmiany na swoich paznokciach nie zwlekaj, skonsultuj to z dermatologiem i podejmij stosowne leczenie.

Opisane powyżej dermatozy nie wyczerpują listy zmian, jakie mogą pojawić się w obrębie Twoich płytek paznokciowych.
Zmiany w wyglądzie płytek paznokciowych nie zawsze świadczą o ich chorobie, nie zawsze są zakaźne i nie zawsze wymagają leczenia. Niektóre z nich wymagają jedynie właściwej pielęgnacji. Oto kilka najczęściej spotykanych zmian w wyglądzie paznokci…

SUCHOŚĆ PŁYTEK PAZNOKCIOWYCH:

Stan, w którym wolny brzeg płytki paznokciowej ulega rozszczepieniu na kilka poziomych warstw bez innych dodatkowych objawów.
Jest on najczęściej spowodowany:

• nieprawidłową pielęgnacją paznokci,
• zbyt częstym kontaktem płytki paznokciowej z wodą i detergentami
• powtarzanymi wielokrotnie mikro-urazami, prowadzącymi do naruszenia naturalnej bariery ochronnej płytki.

Po konsultacji z dermatologiem wykluczającej inne zakaźne dermatozy polecane są intensywne, profesjonalne zabiegi nawilżające i kondycjonujące.
Innym ważnym elementem przy tym problemie jest odpowiednia profilaktyka i pielęgnacja domowa.

ZMIANY ZABARWIENIA PŁYTEK PAZNOKCIOWYCH:

Zmiana zabarwienia płytki paznokciowej może być przejściowa lub stała, zajmować jej całość lub część. Część zmian jest wynikiem urazu, działania czynników szkodliwych a część może świadczyć o poważnej chorobie wewnątrzustrojowej.
Każda nagle pojawiająca się zmiana zabarwienia płytki powinna skłonić nas do wizyty u lekarza celem wyjaśnienia jej przyczyny.
Poniżej zamieszczamy jedynie kilka przykładów takich zmian w zabarwieniu płytki i przypuszczalne ich przyczyny.

• Brunatna plama w obrębie płytki – najczęściej krwiak podpaznokciowy powstały pod wpływem urazu. Stan ten jednak wymaga bezwzględnego różnicowania z najgroźniejszym z nowotworów – czerniakiem złośliwym.
• Zielone przebarwienie płytki – może świadczyć o zakażeniu części miękkich paznokcia groźną bakterią – pałeczką ropy błękitnej. Wymaga bezwzględnej konsultacji z lekarzem oraz leczenia farmakologicznego.
• Biało-czerwone zabarwienie płytki – białe zabarwienie w odcinku bliższym płytki i czerwone wolnego jej brzegu świadczy najczęściej o zaawansowanej niewydolności nerek.

Żółto-zielone zabarwienie płytki – z towarzyszącą hiperkeratozą podpaznokciową w obrębie paluchów najczęściej świadczy o pleśnicy paznokcia, wymagającej leczenia

ZMIANY WYGLĄDU PŁYTKI PAZNOKCIOWEJ:

Wygląd płytki paznokciowej może ulec zmianie pod wpływem działania urazów, substancji chemicznych oraz stanowić jeden z objawów innych poważnych chorób ogólnoustrojowych.
Poniżej zamieszczamy jedynie kilka przykładów zmian wyglądu paznokci towarzyszących innym schorzeniom.

• Łuszczyca – płytka paznokciowa staje się pogrubiała, szorstka, pokryta dużą ilością drobnych zagłębień z widocznymi „plamami olejowymi”.
• Łysienie plackowate – płytka paznokciowa staje się szorstka, z wypukłymi prążkami i drobnymi zagłębieniami.
• Liszaj płaski – płytka paznokciowa ulega stopniowemu zanikowi wraz z postępującym zanikiem łożyska
• Choroba Dariera- płytka paznokciowa pokryta jest ciemnymi i jasnymi barwnymi prążkami z widocznym wcięciem w kształcie litery V wolnego jej brzegu.
• Twardzina układowa – dystalne paliczki ulegają znacznemu zwężeniu, stopniowo zanikając wraz ze stopniowym zanikiem płytki paznokciowej.
• Choroby płuc – paliczki paznokciowe a wraz z nimi paznokcie ulegają balonikowatemu rozdęciu.

Wymienione powyżej przykłady zniekształceń płytki paznokciowej stanowią jedynie wąski wycinek jej patologii towarzyszącej innym poważnym schorzeniom.
Powinny one zawsze skłonić do konsultacji z lekarzem.

WRASTANIE PAZNOKCI:

Wrastanie płytek paznokciowych jest częstym zjawiskiem zwłaszcza u kobiet. Zazwyczaj boczna część płytki paznokciowej wrasta do wału paznokciowego, gdzie wywołuje takie skutki jak obecność ciała obcego – czyli stan zapalny z wytwarzaniem ziarniny. Takie wrastanie wywołuje ból, zaczerwienienie, obrzęk, przekrwienie. Często dochodzi do naruszenia ciągłości wału paznokciowego i infekcji bakteryjnej.
Czynnikiem predysponującym do wrastania paznokci jest stały ucisk przez płytkę paznokciową tkanek miękkich. Taki ucisk może być wynikiem nieprawidłowego kształtu płytki, noszenia źle dopasowanego obuwia, powtarzających się urazów.
Wrastanie paznokci najczęściej ma miejsce na paluchach stóp, znacznie częściej w części przyśrodkowej niż bocznej.

Leczenie takiego stanu w początkowym stadium jest zachowawcze. Polega na korekcie kształtu płytki poprzez prawidłowe jej obcinanie. W niektórych przypadkach konieczne staje się uniesienie płytki paznokciowej ponad dystalno-boczną część łożyska.
Wykorzystuje się do tego celu specjalnej konstrukcji klamry i wałki.
Po uniesieniu płytki paznokciowej i korekcie jej kształtu dochodzi do samoistnego ustąpienia objawów.
W bardziej zaawansowanych przypadkach wrastania płytki paznokciowej konieczna staje się korekta chirurgiczna.
Korekta kosmetyczna jest prowadzona przez wykwalifikowane pedicurzystki.

***

CZY UKĄSZENIE PRZEZ KLESZCZA JEST ZAWSZE GROŹNE…?

Podczas letnich wycieczek plenerowych nie zastanawiamy się nad tym, jakie niebezpieczeństwa zagrażają nam np. w lesie. Największych przykrych niespodzianek w sezonie letnim obok komarów dostarczają nam kleszcze.
Kleszcze to odżywiające się krwią ssaków pajęczaki zamieszkujące drzewostany całego świata. Samo ukąszenie przez kleszcza jest przeważnie niezauważalne przez człowieka ze względu na wstrzykiwane przez pajęczaka pod skórę substancje znieczulające i przeciwkrzepliwe. Pomimo, że samo ukąszenie nie stanowi zagrożenia dla człowieka to może ono stać się niebezpieczne ze względu na przenoszone przez pajęczaki choroby zakaźne.
W lasach całej Europy grozi nam niebezpieczeństwo ze strony Ixodes ricinus przenoszącego Borrelia burgdorferi wywołujące kleszczowe zapalenie mózgu.

Ukąszenie przez kleszcza pozostaje najczęściej niezauważone przez nas.
Czasami po wycieczce w tereny zalesione spostrzegamy tkwiącego w skórze, wypełnionego krwią pajęczaka.
Innym dowodem ukąszenia przez kleszcza może być pojedyncza, swędząca, czerwona grudka lub guzek.
Ukąszenie takie może zakończyć się:

• jedynie drobnym odczynem zapalnym
• rozwojem odczynu ziarniniakowego
• lub rozwojem boreliozy.

Niebezpieczna dla człowieka jest rozwijająca się podstępnie borelioza.
Okres inkubacji choroby to około 10 dni.
Pierwszym stadium choroby jest
Rumień wędrujący:
Obwodowo od miejsca ukąszenia rozwija się pierścieniowaty rumień. Początkowo zmiana jest jednorodną plamą rumieniową z tendencją do obwodowego powiększania się.
U około 80% pacjent w części centralnej następuje stopniowe ustępowanie rumienia, a na obwodzie wałowaty obrzęk i stwardnienie.
Samoistne wyleczenie następuje po około 10 tygodniach, jakkolwiek możliwe są nawroty zmian.
Skórnym zmianom może towarzyszyć świąd, ból, ograniczone pieczenie.
Czasami pojawia się złe samopoczucie, podwyższona temperatura ciała.

Zanik rumienia po około 10 tygodniach jego trwania nie jest równoznaczny z wyleczeniem.
Może dojść do rozwoju kleszczowego zapalenia opon mózgowych, polineuropatii.

OBECNOŚĆ NA SKÓRZE POSZERZAJĄCEGO SIĘ OBWODOWEGO RUMIENIA (pojawiająca się po wizycie terenów zadrzewionych) MOŻE ŚWIADCZYĆ O ZAKAŻENIU BORELIĄ.
TAKIEGO OBJAWU NIE WOLNO LEKCEWAŻYĆ.
KAŻDORAZOWO NALEŻY ZGŁOSIĆ SIĘ DO DERMATOLOGA w celu rozwiania wątpliwości, wykonania badań diagnostycznych, podjęcia stosownego leczenia.

Nie leczone zakażenie Borrelią burgdorferi może doprowadzić w konsekwencji po różnie długim czasie do rozwoju poważnych zmian narządowych (np. zapalenia mięśnia sercowego z blokiem przedsionkowo-komorowym, zapalenia mózgu, porażenia nerwów czaszkowych, zapalenia stawów i wielu innych).

• NIE LEKCEWAŻ WIĘC PODEJRZANYCH UKĄSZEŃ.
• ZGŁOŚ SIĘ DO LEKARZA.
• WYJAŚNIJ WĄTPLIWOŚCI.

Aby uniknąć takich przykrych niespodzianek stosuj specjalnie przeznaczone do skóry repelenty (preparaty odstraszające owady).

Po każdej wizycie w lesie i parku sprawdź dokładnie swoją skórę.

***

SUCHA SKÓRA - problem kosmetyczny i nie tylko

Skóra ludzka jest jednym z ważnych narządów organizmu ludzkiego o powierzchni około 1,5-2 m2 . Jej masa wraz z tkanką podskórną to około 18-20 kg. Grubość skóry waha się od 0,5 do 4 mm w zależności od okolicy ciała i stopnia narażenia na czynniki zewnętrzne takie jak UV i urazy fizyczne. Jej podstawowym zadaniem jest izolacja wnętrza organizmu od szkodliwego wpływu środowiska zewnętrznego, termoregulacja, udział w procesach przemiany materii, oddychania, regulacji gospodarki wodno-elektrolitowej. Sprawność wypełniania tych funkcji jest zależna od kondycji skóry, na którą bezpośredni wpływ ma stopień jej nawilżenia. Jego nieprawidłowy poziom manifestuje się suchością skóry.

Typowymi objawami suchości skóry są:

• drobno-płatkowe złuszczanie naskórka,
• wrażenie szorstkości przy dotyku,
• pęknięcia,
• rumień,
• pieczenie,
• świąd.

Zwykle ten stan skóry jest spowodowany czynnikami zewnątrzpochodnymi, takimi jak:

1. Czynniki środowiskowe: działanie wysokich lub niskich temperatur, suchego powietrza, promieniowania UV.
2. Czynniki zawodowe: chemiczne substancje alergizujące, drażniące, toksyczne, światło jarzeniowe.
3. Czynniki związane z codzienną pielęgnacją ciała: zbyt częste kąpiele, wysoka temperatura wody stosowanej do zabiegów higienicznych, silnie odtłuszczające mydła, detergenty.
4. Niektóre leki: np. retinoidy.
5. Niedobory żywieniowe.

Oprócz wymienionych czynników zewnątrzpochodnych za suchość skóry może być odpowiedzialnych szereg chorób takich jak: atopowe zapalenie skóry, łuszczyca, rybia łuska, niedoczynność tarczycy, niewydolność nerek.

Podstawą prawidłowej pielęgnacji takiego typu skóry jest jej nawilżanie z zastosowaniem odpowiednich preparatów kosmetycznych, zarówno w trakcie profesjonalnych gabinetowych zabiegów nawilżających, jaki i tych codziennych domowych.

Preparaty przeznaczone dla skóry suchej powinny zawierać w swoim składzie:

• Wazelinę (zmniejszającą utratę wody)
• Glicerol, sorbitol, mannitol (zmniejszające przez naskórkową utratę wody)
• Surfaktanty ( substancje powierzchniowo czynne)
• Mocznik (zmniejszający utratę wody)
• &alpha - hydroksykwasy (wzmacniają barierę naskórkową)
• PCA pyrolidonowy kwas karboksylowy
• Lipidy bariery naskórkowej (mieszaninę kwasów tłuszczowych, cholesterolu, ceramidów).

W trakcie profesjonalnych zabiegów nawilżających przy użyciu nowoczesnych urządzeń możliwe jest wprowadzenie substancji brakujących skórze suchej, takich jak: kwas linolenowy, seryna, tetra-acetylo-sfingozyna.

Stopień nawilżenia skóry jest również ściśle zależny od poziomu wydzielanego przez jej gruczoły łoju. Zwłaszcza w sezonie jesienno-zimowym ulega on znacznemu ograniczeniu. Z tego też powodu nasza skóra w tym okresie wymaga szczególnie intensywnych profesjonalnych zabiegów nawilżających oraz intensywnej pielęgnacji domowej z użyciem emolientów (preparatów nawilżających) w formie emulsji typu: I- olej w wodzie, II- woda w oleju, lotionów, crelo-, lipo-, i nano- kremów.

Połączenie profesjonalnej kosmetyki gabinetowej z odpowiednio dopasowaną do potrzeb skóry codzienną pielęgnacją domową z całą pewnością pozwoli się cieszyć zdrową, piękną skórą.

***

NADMIERNA POTLIWOŚĆ

Wzmożone wydzielanie potu uogólnione lub ograniczone do okolic stóp, dłoni, pach.

Przyczyny nadmiernej potliwości

Nadmierne wydzielanie potu jest z reguły konstytucjonalne – związane z osobniczą skłonnością, niezależne od czynników atmosferycznych, najczęściej wynikające z nadmiernego napięcia emocjonalnego.

Może również stanowić jeden z objawów chorobowych w przebiegu takich chorób ogólnoustrojowych jak: nadczynność tarczycy, cukrzyca, gruźlica, choroby ośrodkowego i obwodowego układu nerwowego.

Kiedy można mówić o nadmiernym poceniu?

Nadmierne wydzielanie potu najczęściej lokalizuje się w okolicach dłoni, stóp, pach. Może dotyczyć poszczególnych obszarów twarzy np.: nosa, czoła, wargi górnej, połowy skóry twarzy, skóry owłosionej głowy. Mówimy o nim jeśli skóra w wyżej wymienionych okolicach pozostaje przez większą część dnia wilgotna, a chwilach większego zdenerwowania "ocieka potem".

Pomimo prawidłowej higieny osobistej, stosowania preparatów kosmetycznych nie udaje się osiągnąć zadawalających efektów kosmetycznych.

Przykry zapach pojawiający się w miarę trwania dolegliwości jest wynikiem rozkładania cząsteczek potu i łoju obecnego na skórze, bogatego w związki lipidowe przez florę bakteryjną kolonizującą wymienione okolice.

Jak radzić sobie z problemem, kiedy preparaty kosmetyczne zawodzą?

Kiedy wszystkie domowe sposoby zawodzą, a bogaty arsenał preparatów kosmetycznych wyczerpał się trzeba zasięgnąć porady lekarza.

W leczeniu tego problemu często stosuje się farmakologiczne środki parasympatykolityczne, neurotropowe, a w skrajnie uporczywych przypadkach dokonuje się operacyjnego usunięcia unerwienia nadmiernie pocących się okolic.

Znacznie mniej drastycznym sposobem a równie skutecznie ograniczającym wydzielanie potu jest miejscowe wstrzyknięcie toksyny botulinowej (BOTOKSU).

Podanie miejscowe niskich, nietoksycznych dawek preparatu hamuje wydzielanie acetylocholiny i skutecznie blokuje współczulne unerwienie gruczołów potowych.

Metoda ta w chwili obecnej coraz częściej z powodzeniem zastępuje obarczoną dużym ryzykiem powikłań metodę chirurgicznego leczenia nadpotliwości.

***

TRĄDZIK RÓŻOWATY

Przewlekła dermatoza zapalna dotycząca zarówno kobiet jak i mężczyzn po okresie dojrzewania. Powstaje zwykle na podłożu łojotoku (nadmiernego wydzielania łoju) i zaburzeń naczynioruchowych (nieprawidłowe czerwienie się skóry pod wpływem bodźców fizycznych i emocjonalnych). Zmiany dotyczą jedynie twarzy.

Jak rozpoznać trądzik różowaty?

W przebiegu choroby na skórze twarzy, zależnie od etapu choroby, pojawiają się rumień, grudki zapalne, krosty. Sporadycznie w przypadku wieloletniego przebiegu choroby, jedynie u mężczyzn, pojawić się mogą zmiany przerostowe na nosie (rhinophyma). W połowie przypadków mogą pojawić się powikłania w postaci: zapalenia spojówek, brzegów powiek, rogówki.

Przyczyny powstawania zmian chorobowych

Czynnikami sprzyjającymi powstaniu zmian są zaburzenia naczynio-ruchowe, bezpośrednio związane z nadmiernym napięciem układu nerwowego. Innymi przyczynami mogą okazać się zaburzenia ze strony układu pokarmowego. W części przypadków występowaniu choroby towarzyszą zaburzenia wewnątrzwydzielnicze.

Jak postępować w przypadku podejrzenia występowania choroby?

Niewątpliwie należy zgłosić się do lekarza dermatologa, który z całą pewnością rozwieje lub potwierdzi wątpliwości, zdiagnozuje przyczynę powstania zmian chorobowych oraz zaproponuje leczenie. Próby radzenia sobie z trudnym problemem dermatologicznym domowymi sposobami lub metodą prób i błędów mogą zakończyć się niepowodzeniem i powstaniem powikłań zarówno w przebiegu nieumiejętnie prowadzonej terapii domowej, jak i przebiegu samej choroby.

Lekarz na pewno oprócz niezbędnych środków farmakologicznych pomoże dobrać preparaty do pielęgnacji domowej skóry.

Bardzo pomocne w terapii schorzenia okazuje się być również skojarzenie profesjonalnych zabiegów kosmetycznych z nowoczesnymi osiągnięciami dermatologii estetycznej odpowiednio dobierane i wykonywane przez doświadczonego dermatologa.

***

Co to jest peeling chemiczny i dlaczego warto się mu poddać?

Peeling chemiczny to popularny zabieg upiększający, polegający na aplikacji czynnika złuszczającego, w celu wytworzenia różnej grubości (zależnie od rodzaju i stężenia stosowanej substancji) martwicy naskórka lub/i skóry z całkowitym wygojeniem przez epitelizację.

W zależności od głębokości penetracji peelingi dzielimy na:

1. Peelingi powierzchowne:
   działające w warstwie rogowej, ziarnistej i kolczastej naskórka, sięgające do warstwy brodawkowatej skóry właściwej. Pellingi te - zwane "odświeżającymi" - wykonujemy w odstępach miesięcznych.
   Skóra po zabiegu jest: odświeżona, pełna młodzieńczego blasku, pozbawiona płytkich zmarszczek i przebarwień.
2. Peelingi średnio-głębokie:
   sięgające górnej części warstwy siateczkowatej skóry właściwej. Po zabiegu obserwuje się głębsze złuszczanie, wymagające stosowania preparatów nawilżających i zapobiegających nadważeniu.
   Efektem działania zabiegu jest: usunięcie lub przejaśnienie przebarwień, spłycenie głębokich zmarszczek, spłycenie lub usunięcie blizn.
3. Peelingi głębokie:
   sięgają do warstwy siateczkowatej skóry właściwej. Skóra po zabiegu jest obrzęknięta i szara. Konieczna jest specjalna pielęgnacja domowa z użyciem soli fizjologicznej, antyseptyków i eków zmniejszających stan zapalny. Konieczny staje się pobyt w domu.
   Wskazaniami do wykonania peelingu są: fotostarzenie skóry, zmarszczki, przebarwienia, blizny, dyschromie (nierównomierny rozkład barwnika w skórze), zaburzenia rogowacenia.

***

Czerniak złośliwy

Czerniak złośliwy (melanoma malignum MM) - złośliwy guz skórny rozwijający się z komórek barwnikowych skóry, cechujący się tendencją do szybkiego tworzenia przerzutów, prowadzący w szybkim tempie do zgonu.

Zmianami poprzedzającymi rozwój nowotworu w 5% przypadków są znamiona dysplastyczne, w 40% małe wrodzone znamiona barwnikowe i złośliwe plamy soczewicowate, a 50-60% zdrowa skóra.

Do najważniejszych czynników ryzyka zalicza się: częste, intensywne, krótkie ekspozycje na UV, oparzenia słoneczne w okresie dzieciństwa, obecność znamion atypowych, rude włosy i piegi, I i II fototyp skóry oraz występowanie guza w rodzinie. Rokowanie w przypadku MM jest niemal wyłącznie zależne od stopnia naciekania skóry przez guz.

Decydującym więc o powodzeniu terapii elementem jest wczesna diagnostyka. Jedyną uznaną metodą diagnostyczną, poza badaniem histopatologicznym, pozwalającą na odróżnienie innych, niegroźnych, a klinicznie podobnych zmian skórnych od wczesnych zmian nowotworowych oraz ocenę innych zmian barwnikowych jest dermatoskopia.

JEŚLI WIĘC WYBIERASZ SIĘ NA WAKACJE, ZAMIERZASZ SIĘ OPALAĆ , A MASZ NA SWOJEJ SKÓRZE JAKIEŚ NIEPOKOJĄCE BARWNE PLAMKI - KONIECZNIE PRZYJD DO NAS, PODDAJ SIĘ BEZBOLESNEMU BADANIU DERMATOSKOPOWEMU.

WYJAŚNIJ OD RAZU WĄTPLIWOŚCI I CIESZ SIĘ NA WAKACJACH ZDROWĄ OPALENIZNĄ.